Αγνή Παρθένε

Αγνή Παρθένε Δέσποινα, Άχραντε Θεοτόκε,

Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.

Παρθένε Μήτηρ Άνασσα, Πανένδροσέ τε πόκε.

Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.

Υψηλοτέρα Ουρανών, ακτίνων λαμπροτέρα

Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.

Χαρά παρθενικών χορών, αγγέλων υπερτέρα,

Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.

Εκλαμπροτέρα ουρανών φωτός καθαροτέρα,

Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.

Των Ουρανίων στρατιών πασών αγιωτέρα

Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.

Μαρία Αειπάρθενε κόσμου παντός Κυρία

Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.

Άχραντε Νύμφη Πάναγνε Δέσποινα Παναγία,

Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.

Μαρία Νύμφη Άνασσα, χαράς ημών αιτία.

Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.

Κορή σεμνή Βασίλισσα, Μήτηρ υπεραγία,

Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.

Τιμιώτερα Χερουβείμ υπερενδοξοτέρα

Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.

Των ασωμάτων Σεραφείμ των Θρόνων υπερτέρα,

Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.

Χαίρε το άσμα Χερουβείμ χαίρε ύμνος Αγγέλων

Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.

Χαίρε ωδή των Σεραφείμ Χαρά των Αρχαγγέλων

Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.

Χαίρε ειρήνη και χαρά λιμήν της σωτηρίας

Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.

Παστάς του Λόγου ιερά άνθος της αφθαρσίας

Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.

Χαίρε Παράδεισε τρυφής, ζωής τε αιωνίας,

Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.

Χαίρε το ξύλον της ζωής, πηγή αθανασίας,

Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.

Σε ικετεύω Δέσποινα, Σε, νυν, επικαλούμαι,

Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.

Σε δυσωπώ Παντάνασσα, Σην χάριν εξαιτούμαι.

Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.

Κορή σεμνή και άσπιλε, Δεσποίνα Παναγία

Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.

Θερμώς επικαλούμαι Σε, Ναέ ηγιασμένε,

Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.

Αντιλαβού μου, ρύσαι με, από τού πολεμίου,

Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.

Και κλήρονομον δείξον με, ζωής της αιωνίου,

Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.

Andrei Pippidi despre memoria Bucureştilor (interviu de Mirel Bănică)

Într-un articol din revista Le Débat din 2003, Paul Ricoeur vedea o legătură între puterea traumatică a memoriei şi memoria afectivă a fiecăruia dintre noi. Cum împăcaţi în scrierile dvs. această putere traumatică a memoriei cu memoria afectivă a oraşului?

Cred că ele sunt despărţite artificial sau didactic, pentru că e una şi aceeaşi, la fel ca sensibilitatea fizică la plăcere sau durere. Constat însă că nu avem toţi în aceeaşi măsură această însuşire şi că sunt mulţi oameni în jurul nostru care nu posedă deloc aceste forme de memorie, nici afectivă, nici traumatică. Traumatică, ce să mai vorbim, e greu de găsit. Dar nici afectivă, aşa au crescut, lipsiţi de acest lob al creierului. Şi, evident, asta nu e, cred eu, spre binele societăţii în care trăim, mai săracă sufleteşte în felul acesta, mai expusă poticnirilor, greşelilor. Aici se găseşte probabil rădăcina unui rău mai mare: indiferenţa faţă de tot ce nu este interesul personal cel mai meschin.

Juno (trailer)

European demographics